Post preskaux 3 monatoj vojagxante mi estis denove en mia unua euxropa urbo kaj vere mi sentis min hejmen.

Mi restis tri tagoj cxe Poznano kun miaj geamikoj Daniel kaj Pauxlina parolante nur angle kaj pole (mi ne parolas polan lingvon).

Mi promenis tra la urbo sole kaj mi perceptis multajn aferojn kiuj mi ne vidis kiam mi vizitis gxin en la unua fojo cxar komence mi estis nur suprizita pro cxio: la lingvo, la homoj, la lingvo, ecx la akvo!

Post Poznano mi vojagxis al Brazilo denove. Mi flugis de Poznano gxis Frankfurto kaj post al Sankta Pauxlo kaj finfine gxis Goianjo.

Kiam mi estis en Goianjo mi ne sentis min hejmen, mi nur sentis min hejmen en Polujo. Estranga afero cxu ne? Mi vere amis Polujon kaj mi kutimigxis al Al Mirage, Kultowa kaj aliaj eblecoj por amuzigxi cxe Poznano kaj ankaux al la malvarmeco. Cxi tie faras 32 gradojn, terure!

Do, jen la fino de la vojagxo. Mi ege dankas al Brazila esperantista junulara organizo kaj oomoto por la oportuno. Mi atendas ke aliaj esperantistoj ricevu la saman oportunon cxar mi kredas ke cxi tio estas tre bona ideo por fortigi la movadon kaj proksimigi esperantistojn tra la mondo.

En Ultrecht, piedirante, mi vizitis kelkajn vidindajxojn kiel pregxejoj, kanaloj, parkoj ktp. Tamen, bedauxrinde, multege pluvis kaj nek cxiuj tagoj eblis promeni kaj piediri.

Roberto, mia gastiganto, havas du lernantojn de esperanto kaj ili vizitis nin por praktiki esperanto. Do, ili havis la oportunon paroli esperanton kun ne-nederlandano. Tamen, ili jam konas esperanton suficxe bone, mankas nur lerni pli vortojn kaj kelkajn gramatikajn aferojn. Ili ankaux konas Petrikon en Den Haag kaj ili ecx rekontigxas por ludi tablludojn! Do, mi pensas ke la esperanto de la lernantoj kiuj lernas kun Roberto kreskos pli kaj pli laux la nivelo cxar ili havas Roberton por respondi iliajn dubojn kaj ankaux parolas kun Petriko, kiu bone scias la lingvon kaj gxian gramatikon.

Roberto ludas gitaron kaj sxatas ankaux bonajn muzikojn kaj interesajn bandojn. Cxe Petriko en Den Haag mi konis kelkajn nederlandajn bandojn kaj cxe Roberto aliajn nederlandajn bandojn, cxiuj interesaj. Roberto ankaux konas kaj auxdas kelkajn rokajn kaj metalajn bandojn kaj li ecx havas ankaux kiel mi cxemizon de Iron Maiden. Ankaux Roberto tradukis muzikon de la grupo Radio Head al esperanto.

Cxiuj kiuj proksimigxas de la sxtrato de Roberto, ecx per buso, povas facili scii kie li logxas cxar li havas grandan verdan flagon cxe lia pordo kaj oni povas vidi gxin suficxe bone.

Cxe Roberto ankaux mi iris al katolika pregxejo kaj ne ekzistas multaj diferencoj inter katolikaj kaj protestantaj pregxejoj en Nederlando kiel ekzistas en Brazilo. La katolika pregxejo kiu Roberto apartenas similas al luteranaj pregxejoj en Germanio, ekzemple.

Ekde Ultrecht ni facile povas atingi Amsterdam, nur duona horo trajne, kaj ni, dum vespere, faris tion. Amsterdam estas belega urbo kun bela etoso nokte kaj multaj aferoj por fari. Kvankan la sidejo de la nederlanda registaro situas en Den Haag, la cxefurbo estas Amsterdam kaj ankaux gxi estas la plej turisma urbo de Nederlando.

Cxe Amsterdam mi rigardis multajn kanaldomojn, mi vizitis ekstere la domon de Ane Frank kaj la faman rugxan kvartalon, wallen, nederlanda lingve, aux red light district, angle. Temas pri la kvartalo ke kune kun la cxina kvartalo estas la plej plena da homoj kaj kie ni povas trovi homojn el cxiuj landoj, restoracioj abundas, diversajn trinkejojn kaj pubs-n ankaux ekzistas (Cxu ekzistas vorto en esperanto por la angla koncepto de pub, kiel en “Irish Pub”? Bonvolo ne diru “trinkejo”-n cxar pub ne estas simpla trinkejo). Ankaux se temas pri la rugxa kvartalo ekzistas diversaj prezentadoj pri sekso, la seksa palaco, vendejoj kiuj vendas nur seksajn aferojn ktp. Sendube, se ni vizitas Amsterdam nokte, la plej vidindaj aferoj estas la kafo-vendejoj kie oni rajtas acxeti diversajn kanabajxojn kaj ankaux kanabon, se ni volas, kaj la putinoj kiuj montras sin trans la fenestro cxe la rugxa kvartalo.

Ekzistas multaj da belaj virinoj el diversaj landoj kun diversaj belecoj kaj vizajxoj. Ne nur kiuj volas seksumi vizitas la kvartalon, gxi estas ege fama ke gxia famo jam estas internacia kaj diversaj homoj de cxiu-agxoj vizitas gxin, adoleskukoj, plenkreskuloj, maljunoj ktp. Kelkaj sxtratoj estas suficxe plenaj da homoj, tiel kiel oni malfacile povas piediri kaj se oni bone rigardas la amaspopolon oni perceptas ke multaj gekoroamikoj, virinoj, gajoj, avoj kaj avinoj vizitas la rugxan kvartalon.

Do, se vi iros al Amsterdam, ne forgesu viziti Wallen aux Red light district, nur preparu viajn okulojn por vidi belajn putinojn kaj vian nazon por senti la odoron de la kanabo.

Post Amsterdam mi revenis al Ultrecht kaj de Ultrecht mi prenis trajnon por vojagxi ekde Nederlando gxis Pollando, en Poznano.

Mi forlasis Parizon kaj mi iris supren se temas pri la euxropa mapo kaj do mi veturis buse ekde suda parto de Belgio gxis la norda parto. Cxi tio estas tre interesa cxar estas la sama afero se oni vojagxas de Goianjo aux Rio ekzemple kaj oni rigardas trans la fenestro kaj vidas sangxi provincojn kaj kelkajn kulturalajn aspektojn, tamen, se oni faras tion, sed vojagxanta ekde Francio gxis Nederlando, sxangxas ankaux la lingvojn. En Belgio, ekzemple, ili parolas du lingvojn. En la suda parto ili parolas Francan kaj en la norda parto ili parolas la nederlandan.

Mi vidis diversajn aspektojn de la belga kulturo trans la fenestro de la buso kaj ankaux cxar la buso haltis dum 45 minutoj en Bruselo kaj mi ecx piediris cxirkaux la centra stacidomo, mi konis personojn ktp.

Post, kiam mi proksimigxis de la norda parto de Belgio la lingvo pli kaj pli sxangxigxis gxis turnigxi nur nederlanda lingvo kaj ankaux rapide ni eniris cxe la nederlanda regiono.

Cxe la centra stacidomo de Hago (Den Haag, nederlandlingve) atendis min Petriko, esperantisto kiu gastigis min dum pli malpli 4 tagoj.

Cxe Petriko mi multege amuzigxis kaj ni interparolis pri libroj, lingvoj, komputilaj programoj kaj kial estas pliboni uzi linukson anstataux vindozon, ni trinkis belgajn kaj nederlandajn bierojn kun pli ol 10% de alkoholo, ni vidis animeojn kaj ni ecx mangxis hungaran mangxajxojn faritaj nederlandmaniere cxe la gepatroj de Petriko. Ankaux mi iomete lernis pri la prononcoj de la nederlanda lingvo.

Ekde Hago, mi vizitis Roterdamon cxar estas suficxe proksime (nur 30 minutoj trajne) kaj vi devas pagi nur 8 euxroj (tien kaj ren) kaj do mi vizitis la centran oficejon de UEA.

Libroservo estas vere mirinda librejo. Oni povas trovi diversajn librojn pri preskaux cxion kaj ekzistas ecx klasikaj libroj tradukitaj al esperanto. Ecx se vi volas, vi povas acxeti “Esperanto sem mestre” kaj “Vortaro esperanto-portugala, portugala-esperanto” kaj aliaj diversaj libroj el cxiuj partoj de la mondo.

Uea bone funkcias kaj serioze laboras. Dum la tuta tago ili estas okupitaj pri diversaj esperantaj fakoj kaj, laux mia opinio, ili faras bonan laboron.

La urbo Hago estas tre bela  urbo kaj ni brazilanoj malmulte konas gxin. Oni auxdas nur pri Amsterdamo kaj Roterdamo! Do, mi diras, se vi iros al Nederlando, ne forgesu viziti Hagon, gxi estas tute bela, cxarma kaj gxi estas inter la pli grandaj urboj en Nederlando.

Post la restado en Hago, Petriko helpis min por atingi Ultrecht, Nederlanda urbo proksime de Amsterdam.

Unue, kiam ni vidas Parizon en la filmoj ni vidas nur vidindajxojn, ni legas kaj vidas ke gxi estas la “urbo de la amo” kaj ankaux la “lum-urbo” ktp. Tamen Parizo ne ekzistas kaj ne povas vivi sen la cxirkauxajxoj, sen la periferio kaj cxi tio signifas paroli pri 10 milionoj da personoj kontraux pli malpli 3 milionoj kiuj vivas fakte en Parizo. Do, ekzistas Parizo kaj la cxirkauxajxoj kaj gxi estas tute alia, ne kongruante kun la bildoj kiuj oni vidas en filmoj!

Dum mia unua rigardado mi jam pensis ke temis pri Afrikaj landoj, eble Argelio aux Senegalo, aux Barato cxar mi vidis nur nigrulojn kaj parolante francan lingvon alimaniere, araban kaj anglan lingvon, aliajn afrikajn lingvojn kaj diversaj personoj kun hindaj vizajxoj,  Sed ne Parizanoj!

Ankaux mi vidis malricxecon, fi-skribojn, murpentrajxoj (grafitioj), hip-hopajn aferojn, personojn kiuj petas monon, homojn lauxt-parolante, afisxojn dirante: “zorgu cxar homoj povas sxteli vin kaj preni vian monujon” kaj amaso da personoj kiuj eble iris kaj revenis de iliaj laboroj.

En la sama tago mia gastiganto Romain, kiu ankaux ne estas de Parizo, sed li elvenis de la urbo Dijon por studi cxe Parizo, helpis min kaj mi acxetis semajnan bileton por uzi la transportan sistemon de Parizo. Kontraux 21 euroj mi acxetis la bileton (en Romo la sama karto estas 16 euroj, tamen Parizo estas pli granda ol Romo) kaj uzante gxin mi povis simple iri kaj reveni tra la du cxefaj zonoj de Parizo tiom kiom mi deziris.

Mi restis gastigita cxe Romain dum du tagoj, sabato kaj dimacxo, kaj post mi devis iri al alia gastiganto cxar Romain vojagxis por volontlabori pri socialaj projektoj en Afriko kaj li estus for dum du semajno. Do dimancxe ni promenis tra Parizo kaj li montris al mi kiel bone uzi la transportan sistemon por iri al diversaj lokoj tra la granda Parizo. Ankau li donis al mi mapon kaj klarigadojn pri kiel acxeti mangxajojn malmulte koste kaj ankaux kiel lui biciklojn ktp. Cxe li ankaux mi auskultis kaj konis bonajn francajn bandojn kaj mi skribis cxe mia blogo pri miaj antauxaj spertoj en Italio. Post, lunde, li instruis min kiel atingi mian alian gastigantinon, s-rino Monique Royeur, kiu mi trovis cxe Pasporta Servo.

Malgraux la malfacilecxo, cxar mi devis sxangxi metroon tri fojoj kaj la lasta, la malfama metroa lineo 13 estis tute plena kaj vi povas imagi min kun mia granda dorsosako sen povi movi min. Mi ecx forlasis metroon malantauxe cxar ne eblis turnigxi min al antauxa direkto, mi finfine atingis la domon de mia gastigantino en St. Ouen, periferio de Parizo. Sxi logxas tute proksime de la lineo de la metroo kaj tio tute helpis min kiam mi bezonis promeni tra Parizo. Ankaux sxi estas tute afabla kaj gxentila s-rino kaj tre spertulino pri gastigado cxar sxi jam delonge gastigas. Cxe sxi mi lavis miajn vestojn, multege komputilis kaj mi povis uzi multege intereton por sercxi pasportaserve aliajn gastigantojn en Belgio kaj Nederlando. Ankaux ni iris kune al kinejo por vidi filmon farita en Austrio, Francio kaj Germanio pri elmigrado al Euxropo “Ein Augenblick Freiheit”.

En Parizo mi vizitis la faman muzeon Louvre kie oni povas vidi la pentrajxon “monalisa”, la skulturon “melosa venuso” kaj diversajn aliajn vidindajxojn de la arta mondo.  Louvre estas tre granda kaj ni bezonas unu tagon por vidi suficxe bone la vidindajxojn ene de la muzeo.  Se vi vizitos Parizon dum la unua dimancxo de cxiu monato vi povos iri al Louvre tute senpage, sed, kontrauxe, se vi ne havos la saman oportunon, vi devos pagi 9 euxrojn. Tamen tio ne gravas cxar valoras kaj validas.

Ankaux mi vizitis la faman katedralon Notre Dame kaj laux mia opinio la katedralo de Kolonjo, Germanio estas plej bela kaj impona. Tamen, la katedralo de Notre Dame estas, laux la francoj, pli cxarma kaj antikva ol la katedralo de Kolonjo. Antaux la kadredalo de Notre Dame estas la “nula punkto” de Parizo kiu ni uzas por kalkuli la distancoj ekde Parizo gxis la aliaj euxropaj urboj.

Kompreneble mi ankaux vizitis la fama Eifel turon kaj mi lifte iris gxis la tria kaj plej alta etajxo ekde kie oni povas vidi kiel granda Parizo estas. Por viziti la plej alta parto oni devas pagi 12 euroj. Ene de la dua etajxo ekzistas restoracio kaj oni povas acxeti ankaux en la vendejeo Eifel-tureto por donaci al amikoj, tamen ne estas bona ideo fari tion cxar for de la Turo vi povas mangxi malmulte koste kaj ankaux acxeti malmulte koste la donacojn se vi acxetas de afrikaj viroj kiuj tute kasxita vendas ilin.

La Elizeaj Kampoj (francligve Champs-Élysées) estas vere granda avenuo kie ni povas acxeti cxion kaj gxi cxiam estas plene da turistoj el cxiuj monda partoj, ecx en la dimancxo. En cxi tiu avenuo oni trovas ankaux la triunfan arkon, fama franca monumento farita dum  Napoleonaj tempoj.

Parizo estas sendube la urbo de la artoj kaj se vi simple promenos tra Parizo vi mem perceptos tion cxar vi trovos multajn artistojn, sxtratoj por praktiki artojn, muzikumi, pentri ktp. Ankaux en metrooj ofte eniras muzikistoj kiuj ludas diversajn ritmojn kaj kantas por ricevi monojn de la turistoj ktp.

Ankaux proksime de Louvre aux de la domo de la fama franca verkisto Victor Hugo oni povas cxiam auxkulti bonajn muzikojn luditaj de strataj artistoj kiuj muzikumas por travivi aux simple por vendi aux rabati iliajn artojn. Ankaux okazas en Parizo multaj teatrajxoj, koncertoj kaj aliaj similaj aferoj. Do, cxiam eblas trovi ion por fari en Parizo!

Sed oni ne devas forgesi ke Parizo sen la periferio aux sen la turistoj ne ekzistas! Do, se unuflanke oni povas trovi la vidindajxojn kiuj oni vidas en la filmoj pri Parizo, kaj belajn artojn, muzikojn, poetojn kaj la promesitan etoson por la amo; alifankle oni ankaux trovos krimojn, krimulojn, problemojn, sxtelistojn, konfuzecojn, plenajn tramojn, busojn kaj metroojn ktp.

En Trevizo gastigis min brazila familio kiu mi jam delonge konas. Mi restis kun ili plimalpli unu semajno kaj ni tre amuzigxis, vojagxis, promenis ktp. Mi vizitis kun ili baptistan protestantan pregxeojn kaj rimarkis liturgion en Itala lingvo, kiu mi tute bone komprenis ankaux, kaj estis tre interesa percepti la manieron por organizi la liturgion ktp. Malgraux esti unu itala pregxejo, multaj brazilanoj partoprenas, do eblas auxkulti multege la portugalan lingvon.

Mi ankaux multege ludis futbalon por play II (denove vid-ludo) kaj mi regxis tute sola, mi ludis plimalpli 30 futbal-bataloj kaj mi perdis nur du fojoj.

Se temas pri Euxropaj landoj, la lando kie oni povas mangxi plibone (preskaux similas al Brazilo) estas sendube en Italio. Tamen, malgraux la pastoj estas plejbone ol brazilanaj pastoj, italoj ne scias fari picojn kaj niaj picoj estas multe plibonaj ol italaj picoj. Mi ecx suprizigxis cxar pico estas mia plej sxatata mangxajxo kaj mi pensis ke en Italio mi fakte mangxus la plejbonan picon tra la mondo. Vere, nur granda iluzio! Ecx en Germanio mi trovis plibonan picon (iru al kolonjo). Nur en unu picejo mi trovis picon kun tre alta nivelo en Italio, en Romo, proksime de Vatikano, sed la nivelo estas 8,5 de nulo gxis dek. Ankaux mi devas rimarki ke italoj komencas koni kaj mangxi turkan mangxajxon, kiel kebabo, kaj cxi tiu estas bona mangxajxo. Italaj mangxajxon estas pli malpli en la sama nivelo de Brazila, Araba, barata kaj afrika mangxajxo.

La filo de la brazila familio en Trevizo havis intereson pri Esperanto cxar mi prezentis la lingvon al li. Li havas 16 jarojn kaj lernas tre rapide. Post unu tago li jam faris al mi etajn demandojn en Esperanto, pro tio mi elsxutis la programon por lerni esperanton komputile kaj mi instalis cxe lia komputilo, eble rapide li parolos ankaux la internacian lingvon.

Kun la sama familio mi vizitis Venecion. Gxi estas tre bela kaj afabla urbo, do, se vi iros al Italio, ne povas manki viziton al Venecio.

Antaux mi imagis ke Venecio ne havis normalajn stratojn, sed nur akvajn stragojn. Cxi tiu ne estas vero! Fakte, ekzistas multaj akvaj stratoj farita de mara akvo kiu plenumas cxie, Venecio ecx havas problemon pri la nivelo de la mara akvo kaj kiam la akvo iras supren ili metas barikadojn kaj specialajn vojon por piedirantoj. Tamen ekzistas multaj normalaj stratetoj, ecx grandaj spacoj, placoj kie oni ecx povas ludi futbalon kaj, kiel ne ekzistas automobiloj, la infanoj ludas kaj amuzigxas multege.

La granda ejo de Venecio estas la Placo de Sankta Marko, vere granda loko kien iras cxiuj turistoj.  Gxi estas auxtentika majstrajxo de la euxropa arkitekturo. Oni gxin nomas la logxocxambro de la venecianoj. La bizanca Baziliko de sankta Marko gastigas la mortrestajxon de la patrono.

Por trafiki tra Venecio oni scias ke eblas iri gondole cxar interalie Venecio famas pro siaj gondoloj kaj Ili estas konata en tuta mondo kiel transportilo por revantaj geamantoj. Gondoloj, sxipoj kaj aliaj barketoj sevas kiel  tute ordinaraj  taksioj.

Tamen vi ne bezonas uzi ilin kaj la famajn gondolojn cxar ili tre multekostas (plimalpli 120 euxroj por promeni  iam tra Venecio). La gondolisto kutime  staras kaj vokas personojn por eniri en la gondolo.

Se vi parolas japanan aux angla lingvo, ekzemple, vi povas pagi ecx 150 euxrojn por promeni gondole; sed se vi parolas iomete portu-itala lingvo (portutaliano) kiel mi, la kotizo jam falas al 120 euxroj; se vi demandas itale perfekte vi povas pagi 100 euxroj kaj se vi scipovas paroli la venecia dialekto la kotizo eblas ecx kontraux 80 aux malpli. Cxi tio rabato kontraux venecia dialekto aux turisman neceson ekxplorado ecx jam estis prezentita en itala televido. Do, se vi ne volas pagi la kotizon por iri gondole, vi povas simple piediri tra Venecio, cxi tio estas, laux mia opinio, pli bone ol iri gondole. La plej granda distanco sur la cxefaj insularoj estas nur kvar kilometroj kaj certe vi povos viziti la plej interesajn vidindajxojn, vi nur ne povos iri al aliaj insuloj de la laguno.

Post Venecio mi denove revenis al  Trevizo kaj ekde tie mi vojagxis al Milano, interesa, bela kaj granda urbo en Italio. En Trajno mi konis junulinon kiu studas, laux sxi, amerikanajn kulturojn, cxefe de Meksiko, Kanado kaj Usono kaj ni babilis angle dum tuta vojagxo. Sxi estas de Servio kaj sxi vojagxis al Torinon, ankaux sxi havis intereson pri esperanto.

Mi restis cxe  Milano nur kelkaj horoj kaj mi nur vizitis stacidomon, flughavenon kaj dum 40 minutoj mi buse vojagxis tra  Milano irante al flughaveno Milano Malpensa kaj eblis rimarki kelkajn aferojn pri la urbo kaj ankaux kelkajn reklamojn, vidindajxojn, arkiteturojn, belajn virinojn ktp. De Milano mi flugis al Parizo, kie mi estas nun. Post mi skribos pri Parizo. Por fari tion mi uzis la flug-kompanion easy jet, al mi tre placxis cxar cxiuj estas gxentilaj kaj afablaj kaj ankaux la kotizo estas tute akceptebla, mi flugis al Parizo kontraux 28 euxroj,  pro tio mi ecx faras la reklamon por ili.

Gxuste kiam mi estis cxe Padova, urbestro volis fari novan legxon kontraux la kanabo cxar, laux lia opinio, kanabo estas malbona afero kaj malhelpas la junuloj kaj la ordono. Tamen pli ol 50% de junuloj kiuj studas en Padova fumas kaj oni ecx povas publike en la cxefa promenejo tra urbocentro de Padova acxeti la herbon. Ekzistas personoj kiuj demandas al vi: Saluton, cxu vi deziras acxeti fumeton?  Kopreneble, kanabo estas tre fama kaj akcetebla inter junuloj de Padova. Pro tio, preskaux mil studantoj marsxis al centrala placo de Padova kun multaj da alkoholaj trinkajxoj kaj kanabo por trinki, fumi kaj protesti kontraux la nova legxo. Fakte, estis bona estoso kaj granda kamiono plene da sonaj skatoloj donis la ritmon elsendante rokon, hip-hopon kaj punk-rokon al cxiuj kaj ni festigxis gxis la 4 horo matene.

Enriko gastigis min dum du tagoj kaj prutdonis al mi biciklon, mapon, donis al mi informoj pri la urbo kaj donis al mi sxlosxilon por ke mi rajtus simple iri kaj revenis, eniri kaj foriri sen problemoj de la gastejo. Li logxas kune aliaj viroj, 3 estas ne-esperantistoj kaj unu scipovas paroli kelkajn vortojn. Tamen ne gravas, cxar mi tute bone komprenis ilin itale kaj ili ankaux sxatas rokon, metalon kaj komputilon, do ni facile interkomprenis. Ene de la hejmo de Enriko ekzistas  lud-konzola aparato (videa ludo) kaj mi tre amuzigxis montrante al mi mem miaj lertecoj pri tio! Post Padova mi iris al Treviso, ankau en Italio.

De Roma termini mi devus iri al “Porta Maggiore”. Tamen, mi tute ne sukcesis fari tion cxar en la sama tempo kiam mi estis cxe la stacidomo okazis granda protesto! Plimalpli 3 mil personoj tra la centro kaj ili uzis diversajn kamionojn kiuj oni uzas por kolekti rubon, sed anstataux skatolego por meti rubon ili metis grandajn sonajn skatolojn kaj sekvis tra la centro ludante Dire Straits kaj cxiuj dancante antaux la kamionoj. Pro tio, la centro estis fermita kaj ne ekzistis busoj, tramoj ktp. Do, mi gxuste atendis kelkaj horoj esperante ke protesto finigxus, sed vere ne okazis la fino. Do, mi telefonis al mia gastiganto Lucxano kaj li rekontis min cxe stacidomo.

Mia gastiganto en Romo mi nur trovis dank’ al Agnes, hungarino kiu mi konis en Slovakio, kaj lernu. Ekzistas neniu gastiganto en Romo en pasporta servo kaj mi trovis Lucxano en babilejo de Lernu kun la helpo de Agnes, mia hungara amikino. Tamen, post mi sciis ke Lucxano konas Nataly, la kantistino de mia bando kaj Livia, sxia fratino. Malgranda mondo cxu ne?

Promeni cxe Romo estas tre facila afero, vi povas acxeti semajnan bileton por uzi tramojn kaj busojn senfine kontraux 14 euxroj. Do, vi povas iri kien vi deziras cxar se vi eraras la vojon vi povas simple reveni al stacidomo kaj fari denove kaj denove, pli kaj pli. Mi diras tion, tamen neniam mi perdigxis en Romo. Fakte mi suprizigxis cxar mi preskaux cxion komprenis en itala lingvo, do mi sukcesis legi cxion kaj ecx paroli kun la personoj tra la urbo kaj fari demandojn pri la vidindajxojn. Lucxano ankaux promenis kun mi kaj montris al mi kelkajn aferojn.

Mi vizitis Vatikanon kaj ecx mi rigardis meson en la plej katolika loko. Imagu, mi kaj Lucxano, du ateistoj rigardanta meson cxe Vatikano. La kontrolisto ecx demandis al ni: cxu vi eniras por la meso? Cxar por proksimigxi de la plej bonaj lokoj nur por la meso, turistoj por foti ne rajtas. Kaj ni: jes, kompreneble, ni venis por meso! Kaj ni rigardis meson en latina lingvo kaj tiel plu. Post la meso, la Papo aperis cxe lia fenestro por prelegi al amaso de popoloj kiu estis cxe Sankta Petra Baziliko. Li prelegis en pola, hispana, angla, germana kaj itala lingvo.

En Romo ankaux mi vizitis “Fontana di Trevi”, “Coloseum”, pregxejon kie oni povas rigardi la pentrajxon de Caravaglio kaj aliajn vidindajxojn. Lucxano tre sxatas brazilan kulturon kaj li ludas iomete gitaron kaj havas kolekton pri brazila muziko. Laux lia opinio, sambo kaj bosanovo tre interesas! Li ecx ludis al mi kelkajn brazilajn muzikojn. Certe li kaj Lucas Vignoli povas interbabili multege pri brazila muziko cxar ambaux sxatas pli malpli la samajn kanzonojn.

Post kelkaj afablaj tagoj cxe Romo, la eterna urbo, mi vojagxis al Padova, norde de Italujo por viziti mian amikon enrico, kiu mi konis en Slovakio cxe Ago semajno.

La prelego estis interesa cxar mi prelegis sen bildoj kaj mi devis respondi multajn demandojn pri Brazila kulturo kaj cxi tio estis tre interesa.

Münster havas grandan pregxejon kiu similas al katedralo de Kolonjo. Tamen, Rudolf klarigis al mi ke temas pri pregxejo kaj ne katedralo cxar por esti katedralo devas ekzisti episkopo, kontrauxe estas nur pregxejo.

Post la prelego mi iris kun Rudolf al Nordwalde, tre interesa urbeto proksime de Münster. Cxe la regiono oni auxdas kutime 3 lingvojn: regiona dialekto, germana lingvo kaj nederlanda lingvo. Cxu vi pensas ke ene de la trajno vi auxdos anglan lingvon por diri al vi kie forlasi la trajnon? Tute ne. Ili parolas en germana lingvo kaj post en nederlanda. Vivas milaroj da nederlandanoj en Münster.

Dum du tagoj ni babilis multege pri lingvoj kaj esperanta movado. Li estas tre spertulo pri lingvoj cxar li estas lingvistik-sciencisto kaj li skribis doktoran tezon pri genroj en germana lingvo por montri ke ni ne devas pensi pri genroj nur kun seksa funkcio, sed, kontrauxe, genroj havas diversajn funkciojn kaj la seksa funkcio estas nur unu inter ili. Do, estus pli korekta se ni pensus pri unua genro, dua genro kaj tria genro kaj ne ina, malina kaj neuxtrala.

Rudolf kaj lia edzino estas tre simpatiaj kaj ankaux ili jam estas delonge spertuloj se temas pri gastigado.

Rudolf estas granda spertulo pri gramatiko kaj li ankaux en esperanto instruis multege al mi. Li jam faris la Santiagan vojon kaj por tio li scias iomete la hispanan lingvon kaj ankaux iomete da galega lingvo kaj ecx portugala lingvo. Li sxatas kelkajn kanzonojn en galega lingvo kaj ni auxdis ilin kaj babilis pri la tekston, ni trinkis bierojn (sen alkoholo) ktp.

Sendube mi ne povas en simpla blogo rakonti cxion pri cxi tiu mia nova amiko cxar fakte ni restis dum du tagoj nur babilante pri multaj aferoj kaj mi ne kapablas diri ilin en tre malgranda rezumo cxi tie.

Post Nordwalde, Rudolf iris kun mi al Münster kaj ekde Münster mi vojagxis al Stutgart. Mi sxangxis trajnon en Kolonjo kaj ene de la trajno por iri de Kolonjo al Stutgart mi konis japaninon kiu iomete scipovis paroli la germanan lingvon, kvazaux kiel mi, do: preskaux nenion! Tamen, ni interbabili en germana lingvo de Kolonjo gxis Stutgart, vi povas imagi la malfacilecon! Sed, ni sukcesis interbabili iomete. De Stutgart, mi flugis al Romo, la eterna urbo.

Mi muzikis kun la filino de Lars, sxi ludis la harpon kaj mi kontrabason. Fakte, cxe Lars mi tre muzikis cxar li kaj lia familio sxatas muzikojn kaj havas kelkajn muzikajn instrumentojn. Proksime de la fino de gastigado mi jam estis preskaux komponanta muzikon en germana lingvo punk-rokmaniero.

Edzino kaj filinoj de Lars bone parolas esperanton. Ecx la knabineto, kiam mi demandis se sxi ankaux scipovas paroli en esperanto, sxi respondis: kompreneble! Do, mi lernis kelkajn vortojn kaj ni parolis pri vojagxoj kaj aliaj aferoj. Estis tre bona etoso!

En Duisburg mi prelegis en esperanto kun tradukado de Lars al Germana Lingvo cxar vizitis nin geedzoj ne esperantistoj.  Post, mi vojagxis al Münster.

Sxajnas ke la esperanta klubo en Hamburgo estas tre forta kaj multege agas! Ili havas tre organizitan programon por la tuta monato kaj multaj personoj helpas. Ili interesas ricevi eksterlandanojn por koncerti, prelegi al io ajn kaj estas disponeblaj por helpi kun monoj ktp.

Okazis tre interesa afero en Hamburgo. Cxe ni, partoprenis junulino, komencantino, kiu iris al la klubo por koni la laboron de Hamburgo esperanta klubo. Sxi aperis cxar sxi vidis programon en la germana televido pri esperanto. Tre interesa afero, milionoj da homoj povis vidi pri esperanto en la germana televido dum plimalpli 4 minutoj. La programo montris diversajn aferojn, parolis pri la lingvo, prezentis iomete da simpleco, montris zamenhof kaj prezentis intervujon kun Alvaro Cortes, kolombiano kiu vivas en Hamburgo, kaj liaj gefiloj, kiuj scipovas paroli kaj kanti en esperanto.

Alvaro gastigis min dum plimalpli 3 tagoj kaj prezentis al mi Hamburgon kaj mi konis diversjan vidindajxojn. Ni promenis multege uzante la bileton kiu validas dum la tuta tago kaj ankaux li instruis al mi vortojn en germana lingvo. Mi konis lian edzinon kaj sxi parolis kun mi en hispana lingvo cxar sxi ankoraux ne estas esperantistino. La plej maljuna filo de Alvaro, 16 jaroj, skribas nuntempe libron pri scienca fikcio en germana lingvo kaj post li tradukos al esperanto. Ankaux li ludas la gitaron  kaj sxatas diversajn interesajn bandojn kaj ni multege parolis pri muziko.

Se temas pri hispana lingvo nur mi opinias ke la plej malfacila hispana lingvo estas la hispana parolata en Cxilio. Mi konis virinon el Cxilio kaj fakte mi havis problemon por kompreni la hispanan lingvon. Post, en la trajno, mi konis du junulinojn parolante hispanan lingvon tre rapide ke mi ecx pensis ke temis pri turka lingvo. Ili ne sukcesis meti iliajn valizojn supren, ene de la pakajxejo, do ili petis al mi en la germana lingvo: “bonvolo, cxu vi povas helpi min kun la valizojn cxar ili estas tre pezaj kaj solaj ni ne povas fari tion”. Mi helpis kaj post ili diris: “mi tre dankas”. Mi tute komprenis, en germana lingvo. Sed la hispana tute ne! Nekredrebla! Ili parolis, parolis ktp kaj mi komprenis nenion. Post plimalpli 5 minutoj mi estis tute certa: jen la hispana lingvo, ne la turka! Post 8 minutoj auxdante ilin mi ja komencis komprenis kaj mi rememoris la alian virinon kiu mi konis en Hamburgo kaj nun mi tute bone komprenis: jen la hispana lingvo de cxilio! Kiam mi revenos al Brazilo mi faros pli geamikojn en cxilio por auxdi ili parolante en hispana lingvo por kutimigxi. Antauxe, la plej malfacila hispana al mi estis el Meksiko. Nun, la de Meksiko estas la dua kaj la unua, certe estas de Cxilio cxar ili parolas tre rapide. Nek la hispana lingvo de la futbala ludo en Radio, kiam mi auskultas, ekzemple, argentinan cxampionecon, boca x river plate, ekzemple, estas tre malfacila por kompreni.

Alvaro montris al mi la vendejo 100% Brazilo kaj post preskaux du monatoj for de Brazilo mi trinkis guaraná antártica. Mi ecx fotis nin antaux la vendejo. Ni ankaux vizitis japanan sinjorinon, edzigxita kun germana esperantisto kaj sxi klarigis al mi multajn aferojn pri malsamaj mangxajxoj el aliaj partoj de la mondo, cxefe de oriento, kaj kuiris por ni naturalan rizon kiu bone gustumas!